Μονόλογος

Άραγε είμαι μόνη;
Ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψεύδεται;

Σκέψου έναν αποκριάτικο χορό.
Όλοι γύρω σου είναι γνωστοί αλλά παράλληλα τόσο άγνωστοι.
Άνθρωποι δικοί σου πίσω από μάσκες.
Μα δεν γίνεται όλοι να μηχανορραφούν εναντίον μου...

Παράνοια. Όχι, δεν τρελάθηκα.
Δεν ακούω φωνές στο κεφάλι μου.
Έχω αποδείξεις.Μια στολή ενός μασκαρά..

Άραγε εξαφανίζομαι;
Ίσως δεν ανήκω εδώ.
Άρα είμαι όντως μόνη.

Ίσως ο χορός αυτός να μην είναι για μένα.
Ίσως να γεννήθηκα για να καταλήξω αλλού.
Που όμως στα αλήθεια θα βρω την Οικεία μου;

Και αν όλα τα φαντάστηκα;
Ίσως να πρόκειται για ένα άσχημο όνειρο,
μα θέλω τόσο να ξυπνήσω...

Σε παρακαλώ φώναξέ με κοντά σου.
Ίσως ξυπνήσω.
Ίσως καταλάβω.
Ίσως...
Και ίσως πάλι όχι.